Dossier: Jeugd en seksualiteit – Seksuele opvoeding Deel 2

Vooraf

In dit ‘Dossier: Jeugd en seksualiteit’ heb ik inmiddels al weer enige tijd geleden ‘Deel 1’ gepubliceerd van de serie ‘Seksuele opvoeding’.
Hoewel ik in de inleiding al had aangekondigd hier dieper op in te gaan, was een interessant artikeltje in het AD aanleiding om toen direct dit eerste deel te maken.
Hier ging ik echter nog niet zo diep op mijn visies in.
In dit tweede deel ben ik dat wel van plan.
Waarbij ik dan vermoedelijk wel tegen de haren zal instrijken van vele mensen…
Inmiddels kent iedereen mijn standpunt wel:
Seksualiteit is iets wat al jong in een mensenleven kan komen.
Dit is natuurlijk en gezond.
De manier waarop we hier in het algemeen mee omgaan is naar mijn opinie echter niet de beste manier. Integendeel: de structurele afkeer van veel volwassenen (vooral ouders) van ‘kinderen en seks’. Een meerderheid vindt dit niet bij elkaar passen.
In diverse artikelen (voorzien van goed onderbouwde bijlagen) probeer ik echter duidelijk te maken dat seksualiteit bij veel kinderen al vroeg een rol kan gaan spelen en dat je dat juist als ouders zijnde zou moeten aanmoedigen en ondersteunen door hulp en voorlichting.
Een voorlichting die aansluit bij de leeftijd van het kind.
Iets wat gewoon in elke opvoeding van kinderen thuis zou moeten horen.
Helaas hebben veel ouders hier moeite mee en doen in vele gevallen niets.
Ze laten het op z’n beloop tot kinderen, meestal tegen de puberteit, zelf met vragen komen.
Of er worden alleen de bekende voorlichtingsboeken aangeschaft die gericht zijn op kinderen vanaf het begin van die puberteit.
Als jongere kinderen soms tekenen van seksuele activiteit vertonen, dan schieten veel ouders helaas te vaak in de ‘ontkenningsfase’ en negeren ze dit.
In heel veel gevallen gaat het ook gewoon goed.
Kinderen leren snel en samen met vriendjes, vriendinnetjes en klasgenoten komen ze meestal wel zelf achter de waarheden rond de ‘bloemetjes en bijtjes’.
Maar er zijn ook veel kinderen bij wie dit niet allemaal zo standaard goed verloopt.
Een gebrek of gemis aan goede seksuele voorlichting en opvoeding kan hierbij schadelijk blijken te zijn voor het vervolg in de seksuele groei van het kind en de puber.
Met soms desastreuze gevolgen…
Omdat ik die gevolgen zelf aan den lijve heb meegemaakt, ben ik al heel lang bezig om te proberen duidelijk te maken dat het echt anders kan en in veel gevallen zelfs anders moet!

In dit tweede deel ga ik meer in op de details rondom seksuele opvoeding.
Letterlijk en figuurlijk.
Probeer dit artikel zonder vooroordelen te interpreteren.
Wie persoonlijk ervaringen heeft met misbruik als kind, zal dit onmogelijk zonder bijgevoelens kunnen lezen. Maar probeer in te zien dat dit artikel ook bedoeld is om misbruik te kunnen verminderen! En niet – zoals helaas regelmatig wordt geïnsinueerd – om misbruik te ‘verheerlijken’ of ‘aan te moedigen’!
Probeer de context te begrijpen en lees tot het eind, ook al roepen sommige teksten misschien negatieve of zelfs boze gevoelens op.

De eerste seksualiteit

De meeste mensen begrijpen inmiddels denk ik wel dat bijna alle mensen verschillen in de mate waarin ze seks beleven en belangrijk vinden.
Het is net als met eten en drinken: ‘smaken verschillen’.
Maar daar kunnen we open en eerlijk met iedereen over praten, terwijl onze ‘zin’ in seks (of juist het gebrek aan zin) nu niet direct een alledaags gespreksonderwerp is.
Mensen die daar wel redelijk open en eerlijk over durven praten, worden in veel gevallen zelfs een beetje ‘afwijkend’ gevonden.
Eigenlijk onzin natuurlijk!
Seksualiteit hoort net zo goed bij de mens als de behoefte aan eten en drinken.
Alleen bij de een is die behoefte sterker dan bij de ander.
Het zogenaamde ‘libido’ (de seksdrift) is meestal aangeboren.
Dit speelt echter meestal pas een rol wanneer de puberteit begint.
De eerste ‘aanraking’ met seksualiteit gebeurt al veel eerder!

In enkele artikelen over seksualiteit door professionals (gynaecologen, seksuologen) heb ik gelezen dat zelfs de foetus al met de geslachtsdelen kan spelen.
Dat is aangetoond in (röntgen-) opnamen en scans.
In ieder geval kan het heel goed voorkomen dat baby’s en peuters met hun geslacht spelen.
Dit heeft uiteraard nog niets met ‘lustgevoelens’ te maken!
Die hebben kinderen op die leeftijd nog niet.
Wel kan het een impuls zijn die voortkomt uit een aangeboren drang.
Of het (zeer) kleine kind is gewoon nieuwsgierig naar die plekjes.
Het is bijna onmogelijk met een concrete verklaring hierover te komen want die hele kleine kinderen zijn dit later meestal weer vergeten dat ze dit deden.
Wat meestal wel blijft hangen op een bepaalde manier is de eventuele tegenwerking van ouders als die zien dat hun kinderen met hun geslacht spelen.
Het is niet onbekend dat er ouders zijn die dit dan ontmoedigen.
Meestal uit gevoelens van ‘hygiëne’, eigen schaamte en een soort eigen ‘tegengevoel’ wordt het niet als prettig ervaren als je kleine kind met het geslacht speelt.
Ouders die dit proberen te corrigeren door bijvoorbeeld “Nee, Nee!” te roepen, net zoals gebruikelijk is bij gevaarlijke situaties of gedrag waardoor kinderen dingen kapot kunnen maken of zichzelf pijn doen, creëren onbewust dan al een soort angst voor seksualiteit!
Het kind onthoudt namelijk wel dat het niet goed is om met het geslachtsdeel te spelen.
Net zoals het niet goed is om met de handen de hete radiator aan te raken.
Het in dit stadium al met “Nee!” beginnen als een kind met zichzelf speelt (wat nog helemaal niks met seks te maken heeft) is dus absoluut af te raden.
Sterker: als een kind dit vaker lijkt te doen en minder onbewust (gedachteloos) maar met meer aandacht, dan kan het tijd worden voor de eerste goede uitleg en voorlichting.
Als je met je kind kunt praten over het eten wat ze niet zo lekker vinden, dan is het zeker tijd om te gaan praten over de functie van hun geslachtsorgaan en dus wel al over seks.
Maar nogmaals: niet omdat je dat zelf wilt afdwingen maar echt gericht op de activiteiten van je kind.
Het komt ook best veel voor dat jonge kinderen geheel niet met hun geslachtsdeel bezig zijn.
Het is er en in dat stadium denken ze niet verder dan plassen en poepen.
Pas vanaf de leeftijd dat ze hun lichaam inmiddels wel een beetje hebben leren kennen, zouden de ouders ook moeten gaan praten over de functies van het geslachtsorgaan.
Dat zou best al vanaf zo’n 4 a 5 jaar kunnen zijn!
Maar als ze dus al regelmatig zelf spelen met hun geslachtsdeel, kan dit ook best eerder.
Niet met te veel theorie uit (voorlees-) boekjes maar gewoon met eigen uitleg en misschien zelfs aanrakingen.
Pas je aan, aan de signalen van het kind en aan het niveau van praten.
In dit stadium van voornamelijk nieuwsgierigheid kan het zeer positief op het kind overkomen als je uitlegt en laat voelen dat het geslachtsdeel bedoeld is om daarvan te genieten.

Het is nu heel belangrijk hoe je als ouders zelf altijd al open bent geweest met lichamelijkheid.
Wie dat niet was en alle seksualiteit tussen papa en mama altijd achter de gesloten slaapkamerdeur plaatsvond, zal meer moeite hebben en ook moeten nemen om het een klein kind duidelijk te maken wat je met ‘genieten’ bedoelt.
Daarom is eigenlijk openheid in seksualiteit al belangrijk vanaf de geboorte van het kind.

Openheid in seksualiteit

Als ik praat over ‘seksuele openheid’, dan kan je daar eigenlijk ook heel veel kanten mee uit.
In eerste instantie wil ik beginnen met ‘naaktheid’.
Als er in een gezin al geen ‘openheid’ bestaat in de naaktheid, dan zal er ongetwijfeld ook nooit ‘seksuele openheid’ kunnen zijn.

Persoonlijk heb ik hier dus ook weer vrij slechte ervaringen mee.
Althans… Achteraf vind ik het slecht.
Omdat ‘naaktheid’ al een taboe was in de omgeving waarin ik ben opgegroeid.
Ik kan me niet herinneren ooit in mijn leven mijn moeder naakt te hebben gezien.
Wel mijn vader één keertje…
Ik kan me niet goed meer herinneren waarom ze het deed maar ik kan wel wel herinneren dat mijn moeder een keer de deur van de douche open maakte zodat ik mijn vader daar naakt kon zien staan douchen. Ik herinner me zijn half stijve penis die in mijn ogen toen ‘erg groot’ was.
Verder kan ik me niets herinneren.
Ik wist niet beter of ‘naakt’ was niet goed of niet netjes.
Iets waarvoor je je moest schamen.
Toen ik dus per ongeluk een keer ‘s-avonds de woonkamer in kwam omdat ik een droom had gehad en op de TV opeens een of ander programma zag waarin een geheel naakte vrouw aan het dansen was in een bus vol met mensen, schrok ik me rot.
Ik rende huilend terug naar m’n slaapkamer omdat ik dacht iets heel ergs te hebben gezien.
Mijn moeder kwam toen naar me toe dat ik niet bang moest zijn omdat het maar een Tv-programma was, bedoeld om te lachen… Verder zei ze me toen niets.
Achteraf heb ik zelf ontdekt (jaren later) dat dit de Fred Haché Show of Barend Servet Show moet zijn geweest op de VPRO, waar in die tijd nog wel eens (onverwacht) naakt getoond werd.
Maar naakte mensen vond ik in mijn kindertijd dus al vreemd, eng en ‘abnormaal’…

In mijn puberteit begon ik naaktheid juist opwindend te vinden.
Natuurlijk ook door de ontdekking van de seksboekjes in het kastje van mijn vader, kreeg het zien van naakte mensen (vooral vrouwen voor mij!) een sterke seksuele lading.
En toen ik zelf al snel die seksboekjes ging kopen (ongeveer vanaf mijn 12e jaar), ontdekte ik mijn exhibitionistische aard. Ik wilde heel graag naakte meisjes/vrouwen zien maar ik vond het ook heel erg opwindend om mezelf uit te kleden. Eigenlijk kreeg ik dan meteen een stijve en had wens om te masturberen.
Naakt zijn en naakt zien had voor mij dus een sterke seksuele lading gekregen.
Toen ik ook wel eens exhibitioneerde voor het raam van de slaapkamer bij mijn oma, omdat er bij directe buren heel erg leuke tienermeiden woonden… Toen viel ik snel door de mand en werd mijn familie ingelicht.
Ik moest excuses gaan aanbieden bij die buren.
Toen ik daar kwam, was de vader des huizes eigenlijk helemaal niet boos maar hij reageerde heel begrijpelijk.
Hij vertelde dat zij daar allemaal zo vaak naakt in huis rondlopen.
Daar zijn ze niet zo moeilijk in.
Alleen zou het aan de overkant ook gezien zijn en omdat die mensen “nogal Christelijk” waren, zouden die misschien een aanklacht gaan indienen.
Hij wilde me alleen maar waarschuwen dus…
Vanaf dat moment leerde ik al dat er blijkbaar heel verschillend werd gedacht over naaktheid… en seks.
Ik was toen zo ongeveer 14 of 15 jaar.

De geldende moraal en aangeleerde ‘vrijheid’, ‘openheid’ of juist ‘schaamte’ maken dus heel veel uit hoe een kind en puber later opgroeien in hun seksualiteit.

Ik zal nu niet direct gaan verkondigen dat eigenlijk iedereen dus maar naakt moet gaan lopen omdat dit gezonder is om mee op te groeien.
Dat is te kort door de bocht.
Maar ik weet voor 100% zeker dat ouders die feitelijk ‘normaal’, ‘ontspannen’ en zonder oordelen ‘naaktheid’ accepteren in het gezin, ook als daar jonge kinderen bij zijn, al heel goed op weg zijn voor een gezonde seksuele opvoeding.
Omdat het begint bij het accepteren van onze lichamen.
Daar is niks ‘geheimzinnigs’, ‘immoreels’, of ‘vies’ aan!
Als ouders al vanaf de geboorte van hun kinderen normaal naakt door huis kunnen lopen, dus niet snel schichtig van douche naar slaapkamer rennend om maar ‘niets’ te laten zien aan de toevallig kijkende kinderen, dan raken alle kinderen daar direct al aan gewend.
In eerste instantie zullen heel kleine kinderen dan ook zelf regelmatig naakt rondlopen, als het in huis niet koud is.
Op zich zou dat prima moeten zijn!
Dit heeft geen enkele seksuele betekenis!
Het naakte lichaam is gewoon natuurlijk. En dus normaal.
Omdat er in de maatschappij (nu nog) mogelijk wel mensen zijn die daar iets anders over denken, moeten we uiteraard onze kinderen wel vertellen dat het ‘normaal’ is als ze kleding aantrekken als ze naar buiten gaan en als er visite is.
Het zal voorlopig dus aangeleerd moeten worden dat naaktheid prima en normaal is, maar alleen onder elkaar in het gezin en soms misschien met goede vriendjes en vriendinnetjes.

Dan komen we nu op het punt hoe vrij we ook met seksualiteit kunnen zijn.

Mensen die naaktheid al een probleem vinden in de nabijheid van hun kinderen, zullen er zeker niet over denken om seks te hebben als die kinderen dat zouden kunnen zien of zelfs maar horen.
Maar zelfs de meest progressieve ouders, waar iedereen dus zonder nadenken naakt in huis rondloopt, zullen nog niet direct ook zomaar open en bloot seks met elkaar hebben.
Dit is nog wel degelijk een zeer groot taboe.
En het feit dat ik dit een ‘taboe’ noem, impliceert direct al dat ik dit niet helemaal goed vind.
Dat klopt.
Maar nu ga ik zeker over grenzen zoals die in vrijwel heel de (westerse) maatschappij gelden.

Als je een beetje gaat zoeken via Google hoe mensen erover denken dat kinderen hun ouders kunnen zien als ze seks hebben, dan zul je vrijwel alleen maar sites vinden waarop de mening duidelijk is:
Seks hebben in dezelfde ruimte waar kinderen zijn kan en mag niet.
Er worden dan regelmatig praktijkgevallen aangehaald waar (toevallig) filmpjes werden gemaakt van stellen die ‘schaamteloos’ seks hebben waar hun jonge kind bij is.
Er wordt massaal schande van gesproken.
In diverse gevallen worden ouders zelfs veroordeeld want… het staat zelfs in de wet!
En kinderen worden dan meestal aan de ouders onttrokken via bijvoorbeeld Jeugdzorg.
Kinderen mogen niet geconfronteerd worden met seksuele activiteiten.
Dat zou ze onherstelbaar ‘beschadigen’.
Uiteraard… (?) vind ik dit bizar en absoluut een fabel.
In vroeger jaren (in Nederland mogelijk nog voor de Tweede Wereldoorlog) leefden veel gezinnen in kleine woningen of soms zelfs met het hele gezin in één kamer.
De armste gezinnen hadden echt geen geld om een ruime woning met meerdere kamers te betrekken!
Maar ze kregen wel kinderen. Meestal nog meer dan in de latere tijd omdat er aan ‘geboortebeperking’ ook niet of nauwelijks werd gedaan. Er was nog geen pil en condooms waren er ook alleen maar voor de rijken, als ze er al waren…
Gezinnen met gemiddeld 10 kinderen waren geen uitzondering.
En die leefden soms allemaal in één enkele ruimte!
Denk je nu echt dat die ouders alleen maar seks hadden om perse een volgend kind te produceren?
En dan zo stil mogelijk onder dikke dekens zonder enig geluid te maken zodat de aanwezige kinderen niets zouden merken?
Geloof het of niet maar ik heb op enkele sites gelezen dat de seks van vroeger niet zo ‘heftig’ of ‘dynamisch’ was dan tegenwoordig en het zou in dit soort gevallen meestal een geluidloze bezigheid zijn waarbij de man eventjes ‘ouderwets’ en voorzichtig in missionarisstand de vrouw neukt om snel klaar te komen.
Alle vrouwen waren dus zielig, zonder orgasme en alleen bedoeld om kinderen te krijgen…
Dit was echter normaal en de mensen wisten niet beter.
Wat een gigantische onzin!
Ook 200 jaar geleden was er al ‘gewone’ seks, ook zonder de invloed van porno!
Natuurlijk verschilde het toen net zoals nu per mens of er meer of minder behoefte was aan ‘dampende seks’. Maar wie er echt van hield, schaamde zich toen nog niet voor de kinderen.
Ze hadden gewoon seks wanneer ze konden en wilden en omdat kinderen dit gewoon meemaakten vanaf de geboorte, wisten ze niet beter! Het hoorde er gewoon bij!

Tegenwoordig zijn er nog steeds voldoende landen waar niet alle mensen in gelijksoortige ‘luxe’ woningen als wij westerlingen kunnen wonen.
Niet alleen de ‘uitstervende junglebewoners’ en ‘Afrikaanse inboorlingen’ wonen nog bijna naakt in hutjes van riet of bamboe… 😛
Er zijn nog miljoenen mensen die in dorpen wonen waar de steden net zo modern zijn als hier in Nederland, maar waar de dorpsbewoners nog altijd in kleine ruimtes moeten wonen die nauwelijks het woord ‘woning’ mogen dragen.
En denk ook maar eens aan de bekende buitenwijken (sloppenwijken) van miljoenensteden in Zuid-Amerika.
Allemaal mensen die leven… Met elkaar in zeer kleine ruimtes. En seks hebben.
Zonder oordelen en zonder schaamte.
Ze weten niet beter.

Zijn al die mensen die ooit zijn opgegroeid in dit soort omstandigheden seksueel gestoord?
Plegen al deze mensen later zedendelicten?
Denk nu eens na!
Integendeel!

Natuurlijk ontbreekt het in dit soort (arme) gemeenschappen ook vaak een de nodige normen en waarden zoals we die hier kennen en er bestaat daar meestal een hogere criminaliteit, drugsgebruik en ook best wel seksueel misbruik.
Dat bestaat namelijk overal in de wereld.
Het is overigens wel opvallend dat veel (voornamelijk toch weer) meisjes die als kind misbruikt zijn in die armste omstandigheden, daar later minder problemen aan hebben overgehouden.
Als ze uiteindelijk erin slagen om uit het milieu van armoede en criminaliteit te komen, zijn ze vaak veel sterker dan vrouwen die hier misbruikt zijn.
Door de hardere leefomgeving wordt de mentaliteit ook harder…
Maar als het gaat om de pure seksualiteit, even los van misbruik, dan zijn de vrouwen van die armste gemeenschappen in de wereld vaak veel minder teleurgesteld en schaamtevol over hun seksualiteit.
Ze gaan er veel ‘natuurlijker’ mee om.

Dit soort levens zijn (gelukkig) ondenkbaar voor de meeste westerse gezinnen.
Maar dat betekent ook dat in die westerse ‘beschaving’ mensen normen en waarden hebben ontwikkeld die soms tegen de natuurlijke (en dus normale) ontwikkeling in gaan.
Zo ook tegen de natuurlijke seksuele ontwikkeling.
En dat is in al onze rijkdom… armoede.

Niet veel mensen zullen het met me eens zijn maar wat ik nu ga zeggen meen ik oprecht.

Ouders die een goed en ‘dampend’ seksleven hadden, voordat ze kinderen kregen, moeten dit vooral doorzetten ook als er kinderen zijn.
Ik heb inmiddels ook al vele artikelen gelezen over gezinnen waarin de seks volledig is veranderd nadat er kinderen zijn gekomen.
Waar ze eerst van alles deden met seks, weinig taboes kenden en het ‘hele huis’ gebruikten om af en toe seks te hebben (dan praat ik nog even niet over buitenseks of swingerseks), daar was het na de geboorte van het eerste kind helemaal omgedraaid en terug naar de slaapkamer.
En zeker als kinderen bewust werden van geluiden, probeerden de ouders de seks vol te houden op het allerlaagste pitje.
Maar hoeveel jaren duurt zoiets…
Tot de kinderen weer het huis uit zijn?
Pakweg 20 jaar?
Het seksleven van heel veel ouders is simpelweg volledig ingestort nadat er kinderen komen.
Bizar en absoluut ongezond!
Vinden we het dan gek dat sommige ouders hun latente gevoelens niet meer kunnen onderdrukken en na verloop van tijd gefrustreerd raken?
En als er omstandigheden op hun pad komen om ‘vreemd’ te gaan… Dat ze dit ook doen?
Of dat de relatie zo ‘kleurloos’ is geworden dat ze simpelweg besluiten om te gaan scheiden?
Waarom denk je dat de meeste scheidingen plaatsvinden enkele jaren na de geboorte van een kind?
Of een tweede kind, in ieder geval als het seksuele gevoel weer sterker wordt dan het verantwoordelijkheidsgevoel voor het gezin?
Heeft iemand hier wel eens serieus over nagedacht? Ook de zogenaamde experts?
Het wordt wel eens benoemd in bepaalde echt goede artikelen maar in de praktijk is het nog altijd kommer en kwel in gezinnen waar de seks gedegradeerd is tot ontevredenheid.

Seks moet gewoon door kunnen gaan, ook nadat er kinderen in het huis zijn gekomen.
Op die manier waarop het altijd het meest werd gewaardeerd en waarmee de ouders volledig tevreden waren.
Natuurlijk bedoel ik hier niet mee dat mensen die er extreme seksfeesten op nahielden en vrijwel elke dag dampende groepsseks hadden, hier ook mee moeten doorgaan als er kinderen bij zitten…
In dit soort (extreme maar wel voorkomende) gevallen vraag ik me af of de keuze voor kinderen wel de juiste keuze was…

Een praktijkvoorbeeld:
In de tijd dat ik mijn modellenbureau ‘Fata Morgana’ had, zo ongeveer tussen 1985 en 1989, maakte ik regelmatig ook fotoseries van stellen op eigen verzoek.
Een stel uit Rotterdam wilde zich graag laten fotograferen tijdens een trio met een mooie bruine dame. Omdat ik eventueel ook foto’s verkocht aan derden, zouden ze dit overwegen.
Ik fotografeerde het stel met de dame terwijl ze seks hadden in alle standjes.
Ergens midden in de fotoshoot hoorde ik opeens wat geroep van de bovenverdieping van het grote huis, waarvan de overloop direct op de woonkamer uitkeek. Een meisje van een jaar of 10 (naar schatting) stond iets te vragen. Terwijl werd vader bereden door de mooie donkere dame.
Hij gilde naar boven dat ze terug moest gaan naar haar kamer omdat ze dat toch hadden afgesproken. En de seks ging gewoon door.
Het is onmogelijk dat het meisje dit niet heeft gezien.
Omdat ik zeker weet dat dit stel zeer regelmatig dit soort sekssessies organiseerde, weet ik ook vrijwel zeker dat hun kinderen (ze hadden er twee) dit wel moeten hebben geweten en gezien.
In die tijd had ik hier verder geheel geen gevoelens bij.
Wel vond ik het een beetje vreemd…
Tegenwoordig zouden dit soort mensen direct aangemeld worden bij het AMK en uit de ouderlijke macht worden gezet…
Over hoe ik dit meemaakte kan je een mening hebben.
Het zo ‘afblaffen’ van je dochter vind ik niet kunnen.
Pauzeer dan even of laat mama even naar haar dochter gaan om te kijken wat er is.
Het welzijn van de kinderen staat natuurlijk voorop. Naar mijn huidige mening.
Maar dat dit stel gewoon seks had met een extra persoon (wie weet hoe veel meer bij andere gelegenheden) vind ik op zich wel goed.
Blijkbaar was dochterlief al lang bekend met de seksuele escapades van haar ouders.
Als die seks altijd harmonieus verloopt en alle mensen merkbaar genieten dan komt dit op kinderen heel normaal en natuurlijk over, als ze al weten wat er gebeurt.

Dit nu is het grote verschil tussen agressie tussen ouders en seksuele activiteiten.
Seks is mooi, laat mensen goed en gelukkig voelen.
Seksuele activiteiten worden door kinderen als vanzelf heel positief opgepakt.
Want ze voelen dat het goed is!
Als ouders ruzie maken, hun stem verheffen of nog erger… met dingen gaan gooien of nog veel erger… elkaar gaan slaan… Dan worden kinderen bang. Ze voelen dat dit niet goed is.
Dat agressie tussen ouders voorkomen moet worden waar kinderen bij zijn, is daarom wel een zeer belangrijk punt. Hier worden ze niet beter van.
Dat kinderen echter de seksuele activiteiten van hun ouders niet mogen weten en soms zien, omdat dit schadelijk zou zijn, is tegen de goede natuur van mensen in.
Seks maakt gelukkig! Seks voelt goed! Seks maakt mensen blij!
Als kinderen dit vaker zouden meemaken dan zou de liefde voor hun ouders alleen maar versterken!
Maar waar hoor je dit?
Alle ‘experts’ zijn dit nagenoeg vergeten…

Doorgaan met je seksuele activiteiten als er kinderen zijn gekomen, vind ik dus cruciaal voor de ouders en kan de bestendigheid van de relatie wel eens zeer positief beïnvloeden!
Maar ook kinderen leren hiermee dat seks mooi en normaal is.
Uiteraard komt er wel een moment dat je de kinderen alles moet uitleggen en dat dit het ‘spel van volwassenen’ is. Kinderlijke seksualiteit is ook goed maar dat moet leeftijdsgewijs komen en worden besproken.

Persoonlijke praktijk

Voordat ik nu uiteindelijk aankom bij mijn visie op ‘seksuele voorlichting’, wil ik eerst nog even uitleggen hoe het in mijn eigen gezin is gegaan.
Daar kan ik kort in zijn: bijna net zo fout als ik zelf als kind heb ervaren.
Wat me uiteindelijk dus heeft bevestigd dat het anders had gemoeten.

Mijn partner was van huis uit Rooms-katholiek.
Dat waren de meeste mensen uit het land waar ze vandaan kwam en ook zij was praktiserend wat inhield dat ze graag de kerk bezocht en (later) de beide kinderen wilde laten dopen en katholiek opvoeden.
Nu was dat niet extreem en hoewel ik zelf nooit kerks was, had ik er respect voor en ging mee met haar wensen.
Of dit de reden was weet ik niet maar mijn partner was in seksueel opzicht vrij conventioneel.
Hoewel we in het begin van onze relatie (voordat we kinderen hadden) best wel een beetje ‘wild’ waren af en toe (niet alleen seks in bed maar ook in de woonkamer en op vakantie een beetje vrijen op het strand…), was ze altijd wel erg terughoudend met naaktheid.
Buiten dat we seks hadden zag ik haar eigenlijk nooit helemaal naakt. Terwijl ik makkelijk naakt door het huis liep, deed zij dat nooit.
Dat zette natuurlijk al de toon voor de manier waarop ze met de kinderen zou omgaan.
Omdat ik van mening ben dat beide ouders gelijk moeten zijn in de opvoeding (net als in alle andere facetten van de opvoeding), volgde ik haar methode.
We hadden overigens ook wel algemene boekjes over ‘hoe en wat’ met kinderen.
Maar het meeste ging vanzelf.
Over seks… praatten we eigenlijk nooit…
We hebben een dochter en een zoon gekregen (in die volgorde) en ik hoopte wel dat zij als moeder op een bepaald moment met haar dochter zou gaan praten over seksualiteit.
Hoewel ik ook evenveel hielp met alles zoals in bad, bed doen, eten, luiers verschonen en naar school brengen, kwam het niet in me op om over seks te beginnen.
En omdat we ook nooit naakt in huis rondliepen, neem ik aan dat beide kinderen op dezelfde manier in aanraking met naaktheid en seksualiteit zijn gekomen als veruit de meeste andere kinderen:
Via school. Heel veel vriendjes en vriendinnetjes kwamen er niet over de vloer (zeker niet meer bij m’n zoon) en logeerpartijtjes waren er eigenlijk nooit.
Eigenlijk deden we niets concreets en maakten we gewoon dezelfde fout als vrijwel de meeste ouders.

Later heb ik van de kinderen (die nu uiteraard volwassen zijn) begrepen dat ze inderdaad nooit iets hadden besproken met hun moeder.
Pas toen mijn dochter opeens een beetje last kreeg van bloed… ging het eens ergens anders over…
Maar omdat mijn partner toen al ziek was geworden (psychisch), moesten beide kinderen overal zelf achter komen. Ik heb het nooit aangedurfd om buiten mijn partner om over seksualiteit te beginnen.
Ze hebben beiden hun eigen ‘waarheden’ ontdekt en terwijl mijn dochter verder aseksueel ontwikkeld is (het doet haar naar eigen zeggen echt letterlijk niets) heeft mijn zoon achteraf ook wel porno gekeken op hun computer, ging hij masturberen en heeft hij een keer geprobeerd stiekem foto’s te maken van een naakte vrouw onder de douche waar hij toen tijdelijk een poosje verbleef.
Hij was een jaar of 14 en uiteraard worstelde hij ook met zijn puber-gevoelens.
Pas vanaf die tijd begonnen we open over seksualiteit te praten.
Hij vond dit erg prettig maar was wel teleurgesteld dat dit niet veel eerder was gebeurd en dat zijn moeder helemaal niets had gedaan hiermee.

Zo heeft de geschiedenis zich dus herhaald met mijn eigen kinderen…
Daarom is het nu hoog tijd voor mijn door eigen (slechte) ervaring gegroeide visie op:

Seksuele voorlichting (in de praktijk)

Aan het begin van dit artikel zei ik het al:
Alle mensen verschillen in de mate waarin ze seksualiteit belangrijk vinden in hun leven.
Dat is in beginsel al genetisch bepaald.
Wel maakt het een enorm verschil in wat voor (maatschappelijke) omgeving kinderen opgroeien en hoe seksualiteit rondom hen wordt beleefd en geïntegreerd in hun opvoeding.
Hierdoor kan direct al een enorm verschil ontstaan tussen gezonde en ongezonde seksualiteit.
Ik denk dat het gezond is als kinderen van meet af aan opgroeien met seksualiteit om hen heen.
Ouders die (gewoon) met elkaar vrijen en die hen spelenderwijs uitleggen waar hun geslachtsdeel nog meer voor dient dan alleen eruit plassen.

In eerdere artikelen heb ik al eens geschreven dat het helemaal niet verkeerd zou zijn als ouders heel jonge kinderen al aanraken aan de geslachtsdelen. Ze wassen ze natuurlijk al gewoon en als het kind al zo ver is dat het strelingen van het lichaam prettig vindt; waarom zou je het geslachtsdeel dan overslaan?
Misschien speelt het zelf al ermee maar anders kan je het kind hierdoor stimuleren dit te gaan doen.
Daar is namelijk niets verkeerds aan. Het heeft nog niets te maken met lust.
Wel geeft het een vertrouwd gevoel dat dit plekje ook bedoeld is om ermee te spelen.
Als je al met je kind praat over het eten; wat het wel of niet lekker vindt, dan kan je ook al uitleggen dat het heel lekker kan zijn (later) om met je geslachtsdeel te spelen.
Sommige ouders gebruiken dan zelfs hun mond hierbij!
Dat is geen sprookje of onderdeel van de seksboekjes geweest die ik vroeger heb gezien!
Die ouders hebben het zelf verteld. Het was serieus bedoeld om het kind te laten voelen hoe leuk het is om op die manier met elkaar te spelen.

Let wel: het seksueel aanraken van de kinderen (met handen of mond) mag geen onderdeel zijn van de eigen seksualiteit van de ouders. Zodra die samen seks hebben, is het niet de bedoeling dat kinderen er bewust bij worden gehaald om ‘even lekker mee te doen’.
Dan zou het kind deel gaan uitmaken van de eigen lustbeleving en dan ga je over bepaalde grenzen.
Het wordt dan puur incest en hoewel dit soort seksuele activiteiten best plaatsvinden, moet je hiervoor waken. Misschien ervaren kinderen het tot de puberteit nog niet als verkeerd en voelen ze zich niet misbruikt maar als ze hier later over gaan nadenken dan kan dit anders worden.
Het kan goed zijn dat ze dan realiseren ‘gebruikt’ te zijn voor de lustbeleving van hun ouders.

Er zijn wel gevallen bekend van kinderen die zelf het initiatief nemen om mee te willen doen met het seksspel van hun ouders.
Als die (zoals ik in principe goedkeurde) open zijn in hun seksbeleving, dan zou het kunnen gebeuren dat kinderen zo nieuwsgierig worden dat ze erbij komen.
Dan is het wel de hoogste tijd om serieus aan het kind uit te leggen dat dit het ‘volwassen’ seksspel is. Als het kind het fijn vindt om te kijken en mogelijk gaat masturberen dan is dit wel zo’n beetje de grens.
Maar in de praktijk zal het snel gaan vervelen omdat kinderen simpelweg nog geen lustgevoelens hebben.

Als ik overigens praat over ouders die open zijn in hun naaktheid en seksualiteit dan bedoel ik nog niet dat ze altijd naakt moeten gaan rondlopen en dagelijks drie keer seks moeten hebben…
Hoewel die mensen wel bestaan… (geloof me) Dan moeten ze dit toch wel wat doseren en inschatten wat nog wel gedeeld mag worden als er kinderen bij zijn.
Maar neem nu bijvoorbeeld fanatieke nudisten!
Die lopen per definitie wel altijd naakt rond waar ze kunnen (dus zeker thuis!) en de kinderen groeien daarmee op.
Maar die worden wel aangeleerd dat ze buiten niet altijd naakt kunnen rondlopen. Dat doen de ouders immers ook niet. Dat leren ze echt snel.
Ook leren ze snel dat je seksspelletjes vrijwel altijd in het ‘beschermde’ huis speelt.
Op straat zie je toch ook nooit iemand seks hebben?
Misschien groeien ze in nudistengezinnen op in situaties waarin ze op vakantie gaan naar bepaalde nudistenstranden. Het is bekend dat daar ook wel plaatsen tussen zitten waar openlijk seks toegestaan wordt. Vermoedelijk zijn dat niet de beste plaatsen om dan met kinderen naar toe te gaan. 😉

Hoe open je als ouders ook bent: de maatschappij bepaalt nog altijd hoe ver je mag gaan.
En dan kan je in je eigen (intieme) thuisomgeving heel open en bloot zijn; kinderen moeten wel leren waar de grenzen liggen.
Binnen die grenzen is eigenlijk alles gezond zolang het naar ieders wens, eigen keuze en tevredenheid is.

Omgaan met pubers

Hierboven benoemde ik de seksualiteit van kinderen als iets wat spelenderwijs als een soort spel geïntroduceerd zou moeten worden. Ze spelen het dan meestal met zichzelf of met vriendjes en vriendinnetjes. Maar altijd nog zonder specifieke lustgevoelens.
Die ontstaan pas bij het in werking treden van bepaalde hormonen.
En dan begint zo ongeveer de ‘puberteit’.
Zo mensen dus verschillen… zo verschilt ook dit van mens tot mens.
De een begint met 10 jaar al te puberen, de ander pas na het 12e jaar.
Maar dan wordt het allemaal een heel ander verhaal hoe je met je kinderen omgaat.
Juist in de seksualiteit beginnen ze dan zichzelf helemaal te leren kennen, door zichzelf te gaan voelen. En dat proces kan je als ouders eigenlijk niet meer veranderen.
En zeker niet tegenhouden!
Het is ook in deze tijd dat kinderen beginnen te voelen op wie ze echt ‘verliefd’ kunnen worden.
De ‘vlinders’ komen in de buik.
En het kan nu ook heel goed zijn dat ze opeens realiseren dat ze niet op kinderen van het andere geslacht ‘verliefd’ zijn maar misschien wel van het zelfde geslacht…
Alle seksuele gevoelens worden nu gevormd en dat kan voor sommigen als ‘vanzelf’ gaan maar voor anderen heel heftig en moeilijk worden.
Vaak begrijpen ze hun eigen gevoelens niet.
Ondanks alle (goede) openheid die je als ouders hebt gegeven in seksualiteit zoals ik eerder beschreef, kan het best wel zijn dat ze seksueel heel anders voelen dan jullie.
In deze periode is het gewoon het meest belangrijk dat je er voor je kinderen bent.
Als ze hulp nodig hebben, komen ze misschien met vragen.
Maar vaker beginnen ze in hun puberale spontaniteit aan dingen waarvan je denkt dat ze niet goed zijn.
Komt je dochter van 13 opeens thuis met een ‘donkere’ basketballer van bijna 20…
Wat doe je?
Huisarrest, keihard verbieden en een psycholoog inschakelen?
Ik denk niet dat dit zal gaan werken. Alleen averechts vrees ik…
In dit soort (extreme) gevallen waarin jonge pubers bewust over grenzen gaan en zich geheel laten leiden door hun geilheid (!), blijf je als ouders het meest verstandig als je rustig blijft.
Blijven praten is het meest belangrijk. En dan niet met het mes op tafel.
Misschien wel met een stapel condooms en een doosje pillen… 😉
Hoe moeilijk je je als ouder soms ook kan voelen bij bepaalde uitspattingen van je puberkind; het zal er toch zelf achter moeten komen dat dit zeer waarschijnlijk tijdelijk is en niet de juiste weg.
Alleen met beheerste en gemeende uitleg (over wat fout KAN gaan…) is je kind geholpen.
Dan doet het misschien nog steeds wat het (lust-) gevoel het ingeeft maar zal dan wel beseffen dat je het had gezegd. En zelf eventueel tot de conclusie komen dat dit het niet was…

Hoewel er met pubers soms extreme dingen kunnen gebeuren…
Niet met alle pubers leidt dit dan ook daadwerkelijk tot excessen zoals misbruik, verkrachting of erger…
Met veruit de meesten gaat het gewoon toch altijd weer goed.
Maar daar hoor je natuurlijk niets van in de media! Daar hoor en lees je alleen de excessen.
Wees dus niet bang maar laat de puber met ‘eigenwijze’ seksuele gedragingen ook zelf ontdekken hoe volwassen seksbeleving werkt in de praktijk. Daar leert het van! Niet van een opgelegde moraal.

Als je als ouders in het ‘kinder-stadium’ al heel open en eerlijk was over en met seksualiteit, dan zal de puber hier erg veel profijt van hebben!
Seks komt niet als een donderslag opeens uit de hemel!
Als het als kind al is opgegroeid dat seks normaal en gezond is maar dat het wel ‘verstandig’ en binnen bepaalde grenzen beleefd moet worden, dan is het als puber al veel zelfverzekerder.
Frustraties bestaan er dan niet. Alleen de (nieuwe) persoonlijke gevoelens.
Die kon niemand vooraf inschatten. Alleen de puber zelf nu ervaren en ermee leren omgaan.
En voorop gesteld: in echt de meeste gevallen gaat dit dan gewoon helemaal volgens ‘normale’ verwachtingen. Met alle te verwachten ups en downs want die horen bij elk leven. Ook bij de seks.

Conclusie

Dit is een lang artikel geworden.
Toch realiseer ik me wel degelijk dat het nooit ‘sluitend’ kan zijn!
Dit is geen ‘absolute leidraad’ zoals ik denk ‘dat het zou moeten gaan’!
Zelfs alle door vele experts al geschreven artikelen en boeken geven niet sluitend aan ‘hoe het moet’.
Daarvoor zijn mensen te verschillend en onvoorspelbaar.
Alles kan alleen maar als ‘feiten uit de menskunde’, ‘ervaringen uit statistieken’, ‘ervaringen uit de praktijk’ of als ‘persoonlijke meningen’ worden gelezen en opgevat.
Vaak helpt het je een beetje op weg of beantwoordt het vragen.
Mijn artikel is puur en alleen een persoonlijke mening zoals ik die heb over een gezonde seksuele ontwikkeling vanaf de geboorte.
Je kunt het voor kennisgeving aannemen, volledig als absolute onzin de grond in stampen maar je kunt er ook over nadenken of het echt zo zou kunnen gaan in de praktijk.
Ik denk dat uiteraard van wel.
Maar ik denk ook in alle eerlijkheid en met realiteitszin dat er nog geen meerderheid van ouders zal komen die het ook zo gaat proberen.
In alle open- en eerlijkheid omgaan met hun kinderen, ook in seksueel opzicht.
De meeste ouders zullen eerst nog hun eigen ‘schaamte’ en aangeleerde grenzen moeten durven overwinnen.

Hoewel ik ook zeker weet dat er wel degelijk ook ouders zijn die het gewoon al zo doen!
Daar heb ik over gelezen en ik heb er enkele persoonlijk ontmoet.
In mijn jongere jaren was dit eigenlijk nog meer ‘gewoon’ (door de ontstane ‘hippie-cultuur’) dan tegenwoordig in een tijd waarin kinderen zogenaamd beschermd moeten worden tegen alle seksualiteit die puur en alleen tot gruwelijk misbruik leidt.
Mede door de wereldwijde ‘sociale media’ komen nu de meest gruwelijke feiten direct in de openbaarheid. Dat slechtheid (ook op seksueel gebied) altijd al gebeurde wordt genegeerd.
Nu kan elke ‘lieve buurman’ of zelfs elke vader… een potentiële kinderverkrachter zijn als hij liefdevol naar kinderen kijkt.
Of als hij seksuele gevoelens kan hebben bij het zien van kinderen die seksueel bezig zijn.
Als je kinderen open en eerlijk seksueel probeert op te voeden, dan kan je als ouder heel goed veroordeeld worden en je eigen kinderen kwijt raken.
Want seks beleven waar je eigen kinderen (toevallig) bij zijn, is een misdaad. Een zedendelict.
Als ik dus verkondig dat dit binnen bepaalde grenzen moet kunnen en het kinderen juist leert dat het mooi, leuk, lekker en gezond is als papa en mama aan het vrijen zijn, dan propageer ik een misdaad.
Daarom vraag ik een ieder om gewoon ‘gezond’ na te denken over wat ik schrijf.
Ik propageer nergens misbruik, dwang of seksuele intimidatie jegens kinderen!
Als je goed hebt gelezen zeg ik overal dat je seksualiteit spelenderwijs kunt introduceren in de opvoeding. Omdat het er gewoon bij hoort! Net als eten en drinken!
Maar alleen als je hier zelf geheel achter kunt staan (beide ouders!) en je het absoluut los kunt zien van je eigen lustbeleving. Want dat is een wereld apart en dat zullen alle kinderen en pubers later zelf wel uitvinden. Waar hun lust hen zal leiden.
Maar wel met de goede en gezonde ‘lessen’ die ze al kregen in hun kindertijd.
Een gezonde seksuele opvoeding die bij elk mens heel gewoon zou moeten worden.
Dat is de boodschap van dit artikel.

Enkele interessante artikelen

Hieronder plaats ik enkele links naar websites die ik zelf vond over onderwerpen rond seksualiteit en kinderen. Het zijn natuurlijk niet de bronnen die ik vroeger heb gelezen want die zijn er niet meer. Het illustreert meestal dat er tegenwoordig flink ‘geworsteld’ wordt met vragen…
Waarop helaas nog niet altijd de juiste antwoorden worden gegeven.
Omdat veel mensen hun ware menselijke natuur zijn vergeten…
Doodzonde. 🙁

Seks? Wat is dat?

Masturberen

Seksualiteit bij jonge kinderen

Mijn zoon heeft seks gehad met zijn zusje. Wat moet ik doen?