Zelfbevrediging slecht en ongezond?

De laatste tijd bekruipt me een negatief en slecht gevoel over… masturbatie!
Ofwel zelfbevrediging; seksueel een orgasme bereiken geheel en alleen door eigen handelingen.
“Waarom dat nu opeens!” hoor ik iedereen uitroepen.
Jij? Al heel je leven bezig met seks… Vanaf je kindertijd al bekend met masturbatie?
Jawel… Misschien is het mijn leeftijd?
Of de zozeer veranderende maatschappij die me terecht wijst?

In ieder geval kan je tegenwoordig rustig zoeken op internet op het woord ‘masturbatie’.
Naast de algemene beschrijving op Wiki kom je vele sites tegen waarop goedkeuring en zelfs nadere uitleg wordt gegeven over de manieren waarop masturbatie kan worden uitgevoerd en hoe iedereen daar nog beter van kan genieten.
De ‘middeleeuwse’ veronderstelling dat masturbatie slecht is en tot kwalen leidt (je zou er zelfs blind van kunnen worden…) is toch echt wel achterhaald.
Zelfs in de meest serieuze praatprogramma’s op televisie wordt meer en meer openlijk over masturbatie gesproken, vooral om vrouwen meer te steunen en zelfverzekerd te maken dat het goed is als ze op die manier eindelijk tot goede orgasmes kunnen komen.
Dat valt vooral voor vrouwen namelijk nog niet altijd mee.
Waar mannen zich simpelweg even snel kunnen ‘aftrekken’, duurt het bij vrouwen soms uren voordat ze een orgasme bereiken. Als ze het al bereiken!
Masturbatie blijkt een uitkomst in heel veel seksueel onbevredigende relaties.
Dan wordt het omarmd en zelfs geadviseerd!

Toch klopt er iets niet helemaal in deze (mooie?) openheid en vernieuwde seksuele vrijheid!

Wie deze site goed leest weet dat ik een vrij progressieve mening heb over seks. Ik vind meestal seks los staan van een (vaste) relatie. Althans los KUNNEN staan.
Niet in elke relatie kan dit.
Daarom heb ik ook de poll op de site gezet, die (uiteraard…) weer door niemand wordt ingevuld…
Jammer ‘stille genieters’… 🙁
Maar dat seks door veel mensen (en dan durf ik nu echt te zeggen: vooral vrouwen!) meestal verbonden wordt aan die ‘ene liefde’ dat is een vaststaand feit.
Hoewel alleengaanden nog wel eens worden ontzien in de felle kritiek (want die willen toch ook wel eens wat), worden mensen in een relatie vrij snel veroordeeld als ze naast de seks met de eigen partner ook seks (willen) hebben daarbuiten.
En met daarbuiten bedoel ik in dit geval dan uiteraard ook: masturbatie.

Wist je dat het veel mannen wordt verweten dat ze porno kijken en zichzelf aftrekken terwijl ze een (vaste) relatie hebben?
Ik lees dat vaak op internet en ik heb dat ook zelf echt meegemaakt.
Staat dit dan niet volledig loodrecht op het feit dat masturbatie zo fijn is geaccepteerd de laatste decennia?
Of… wordt masturbatie toch nog altijd als een ‘noodgreep’ gezien voor alleengaanden en mensen in een uitzichtloze en seksloze relatie?
Zo van: als je helemaal niks hebt dan moet je toch wat?

Kan nu echt niemand serieus inzien hoe dom ze hiermee masturbatie beoordelen?

Al die mensen die voortdurend seksualiteit ‘bejubelen’ wanneer uitgevoerd in een liefdesrelatie, maar ook masturbatie goedkeuren voor alleengaanden en mensen met problematische seksuele relaties, die maken een gruwelijke denkfout.
Ik moet het ook voortdurend horen van ‘behandelaars’ en gesprekspartners die mij proberen te helpen in mijn mentale strijd met het leven.
Zelfs tijdens een festival ‘Love and Light’ waarbij het toch ging over de meest positieve gevoelens tussen mensen en hoe je die kon veranderen en verbeteren, moest ik horen dat seks alleen past als vervolmaking van een liefdesrelatie.
Seks… buiten zo’n ultieme liefdesrelatie zou dus… SLECHT en ONGEZOND zijn?

Maar…
Seks is het ‘spel’ waarin mensen tot een orgasme proberen te komen.
Je speelt het met je lichaam waarbij de geslachtsorganen uiteraard het middelpunt zijn want daarmee kan je een orgasme bereiken.
Dit lichamelijke spel kan je inderdaad met z’n tweeën spelen, in een relatie.
Maar dit spel kan je dus ook in je eentje spelen door masturbatie of met meerdere personen in een groepsseksspel.
Op zich is een orgasme lichamelijk!
Als de erogene zones goed worden gestimuleerd kan het orgasme optreden.
Dat staat wetenschappelijk gezien volledig los van een emotionele relatie!
Dat we dit uiteraard wel emotioneel aan de relatie hebben verbonden want ‘in liefde worden kinderen geboren’ is ook een wetenschappelijk en (eigenlijk) logisch feit.
Seks is natuurlijk heel persoonlijk. Heel intiem.
Als je dit deelt met een ander, dan moet je met die ander wel een goed gevoel kunnen hebben.
Bij de meesten moet dit een gevoel van liefde zijn.
Anders kun je dit niet of nauwelijks delen!
Maar dat sluit nog steeds niet uit dat seks iets is wat bij elk menselijk lichaam hoort!
Met of zonder liefde!
De redenatie dat seks dus alleen maar goed zou zijn binnen een liefdesrelatie is onjuist!
In dat geval zou masturbatie ook slecht moeten zijn.
Daar gaat het namelijk ook alleen maar om lichamelijk genot maar zonder liefde.

Zie je nu het grote misverstand?

Lichamelijk genot is nooit onlosmakelijk verbonden geweest met liefde.
Het werd er bij verenigd! Dat is inderdaad het ultieme bewijs van die liefde!
Omdat er zo’n groot onderling vertrouwen is, kan zelfs de seks gedeeld worden!
Maar ook zonder liefde blijft de (behoefte aan) seks bestaan.
Dat is namelijk gewoon een normale lichamelijke behoefte.
Wie die behoefte heeft, al dan niet in sterke mate (libido) en deze onderdrukt omdat er geen liefdesrelatie is, doet zijn of haar lichaam dus behoorlijk tekort.

Zelfbevrediging… Maar ook gewoon seks… In het algemeen…
Is dus nooit slecht of ongezond.
En daar wil ik het zo graag eens met iedereen over gaan hebben…

Dit bericht is geplaatst in Column, Persoonlijk, Seksualiteit met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *